ιστορια νο4..30γεναρη

version1

άσε με τώρα κοιτάω .. πω,πω πόσο θα ήθελα να μπορούσα να τρυπωσω στις ζωες των ανθρώπων και να τους κοιτάξω κρυφά .. πόσοι από εσας τηγανίζετε αυγά για βραδινό ?και πόσοι χορεύτε μόνοι σας στο δωμάτιο ξορκίζοντας τη μοναξιά σας ? βάλτε μας λίγο κρασί και κάντε μας παρέα .. λου

version 2

-Κοίτα φίλε, δεν είναι τόσο απλό, μια δέσμευση σε αυτή τη φάση της ζωής μου, δηλαδή, και για αυτήν, δεν είναι ότι καλύτερο, είμαστε και οι δύο σε άλλη φάση, εγώ θέλω μια σχέση που, να , ε..χωρίς δεσμεύσεις αλλά με τη συναισθηματική σιγουριά ενός ανθρώπου δίπλα σου, σαν δύο άνθρωποι, σαν δύο φίλοι δηλαδή που, εντάξει βρίσκονται που και πού και...

-Την κεράτωσες ε?

-ναι ρε γαμώτο..

-έλα σήκω έφυγε..

-λες να μας είδε?

-μπαα..

ιστορια νο3 .. 28γεναρη

version1

-να βάλω λίγο νερό στη σαλάτα ?να κάνουμε καλύτερες παπάρες ?

-νερό??παιδι μου βάλε λίγο λαδάκι ακόμα και άσε τις τσιγγουνιές ..

κλασσική στιχομυθία κυριακάτικου δείπνου ..

στρώνουμε καρό τραπεζομάντιλο .. 12 άτομα στο καθιερωμένο ραντεβού με τα τηγανητα ψαράκια και τη χωριάτικη .. ούτε την αλμύρα δεν έχουμε προλάβει να βγάλουμε από πάνω μας .. ίσως και καλύτερα - ποιο νόστιμοι δεν είμαστε έτσι;;

κάποια πράγματα επαναλαμβάνονται σαν τη μέρα της μαρμότας ..

-"τσίμπησε το λιγάκι" .. για όσους δε γνωρίζουν κλασσική ατάκα του παππού .. πάντα τα γεύματα μας στο μικρό κυκλαδίτικο νησί συνοδεύονται από Γιάννη Πάριο (ευτυχώς χωρις τη Μαρινέλα!) .. "μα τσίμπησε το κ άλλο..δεν ακούω.. " ..δεν ξέρεις τι να πρωτοκάνεις με αυτή την αλά αλμοδοβάρ οικογένεια ..θα πρεπε να είχαμε περισσότερα χέρια ..σαν τις ινδικές θεότητες .. ένα χέρι για το πηρούνι,ένα για το ποτήρι που δεν προλαβαίνει να αδειάσει,και άλλο ένα για να σύρεις το χορό ..άιντε δε θα σηκωθεί κανείς να ρίξουμε κανέναν ικαριώτικο ?

Στην υγεία μας ..

λου

version 2
(μαμά- μ, κόρη --κ, γιαγιά--γ)
μ--φάε λίγο ψαράκι,θα στο καθαρίσω εγώ να μην έχει αγκίδες
κ--ΔΕΝ ΘΕΛΩΩ..ΔΕΝ ΠΕΙΝΑΩΩ
μ--μα στην θάλασσα παραπονίοσουν ότι πεινούσες αγάπη μου
κ--ΔΕΝ ΠΕΙΝΑΩ ΓΙΑ ΨΑΡΙ
μ--Έλα καλό μου, το ψάρι έχει φώσφορο, κάνει καλό στα μάτια..
κ--ΔΕΝ ΘΕΛΩΩΩΩ- ψαρι τρώνε οι γάτες!!
μ--έστω λίγο φέτα με ντομάτα
κ--λίγο όμως...
μ--ναι καρδία μου, να πάρε κ λίγο ψωμάκι..
κ---ααα μπλιαχχχχχχχχχχ, έβαλες στο ψωμι μέσα ψάρι???????
μ--μη, έλα καταλάθος αγάπη μου, καταλάθος έπεσε το ψαράκι στο ψωμί..
κ--είμαι μικρή..όχι και χαζηηηηηηη
γ--άστο παιδί, άστο δεν θέλει να φάει
μ--εσύ μαμά μην ανακατεύεσαι!!!!!
κ--μην μιλάς έτσι στη γιαγιά μου
γ--έλα αγάπη μου, δεν πειράζει μην φάς αν δεν θέλεις.Πήγαινε μέσα να ξαπλώσεις
(η γιαγιά στο αυτί της εγγονής)--Τρέχα στη κουζίνα, σου έχω κρατήσει μπιφτεκάκι με πατάτες απο χτές..τα έχω μέσα στο φούρνο...αλλά μην σου ξεφύγει στη μάνα σου..θα με σκότωσει!!
κ---Γιαγιά μου....μα πόσο σ'αγαπω!!!!!

lost cousin

version3

-Τι έγινε ρε Βαγγέλη, πώςβρεθήκαμε εδώ;
-Τι να σου πώ ρε Παντελή, το μόνο που θυμάμαι είναι ένα υπέροχο φώς και μετά λιποθύμησα
-ρε συ και εγώ πριν λυποθυμήσω άκουσα να λένε τη λέξη πυροφάνι , ξέρεις τι σημάινει;
-όχι αλλά όταν ξύπνησα θυμάμαι ήταν ωραια και ζεστα..
-ναι και έκανε ένα τσιριχτό θόρυβο αυτό το νερό που είμασταν μέσα.
-ωραία παντως έιναι εδώ
-τώρα που το λές δεν είναι άσχημα
-μας έχουν σερβίρει και να φάμε..πως το λένε αυτό ρε Πατελή
-ντοματα νομίζω..μακάρι να είχα χέρια να δοκίμαζα λίγο
-ίσως αυτή η καλή κυρία μας βοηθήσει..Ε κυρία πιάσε λίγη ντοματούλα..
-τι κάνεις καλέ κυρία, ντομάτα είπαμε άσε με κάτω..
-Παντελή.. Παντελήή
χρτς χρτς
-τι τον έκανες μωρή τον Παντελή; ε..ε .. άσε με κάτω εε...
χρτς χρτς
joker

ιστορια νο2 ..26 γενάρη

version 1

"ερχεται φιλαρακι μου που λες ο καθε ασχετος τουριστας .. που το παιζει και καλα εναλλακτικος και δε βγαζει φωτογραφια ,λεει , τα αξιοθεατα..αλλα κατι ταλαιπωρους παππουδες σαν και μενα ..και πεταει κατι Grazie mile και κατι τετοιες επικοινωνιακες αηδιες .. και ουτε μισο κουταλι δεν αγοραζει.. ρε αντε τραβα απο εδω .. ή το πολυ παρε ρε κοπελια καμια κατσαρολα να ριξεις κανενα μακαρονι να λαδωθει λιγο το αντερακι..

σιχτιρια ..νεα παιδια σου λεει μετα .. τρωτε γρηγορα , ταξιδευετε γρηγορα,πηδατε γρηγορα... βρε οοουστ .. μονο ο δικος μου χρονος δε περναει εδω μεσα .. μαλλον εχουν πολλες τρυπες τα κατσαρολικα και ξεγλιστρα απο εκει ..σιχτιρια ..

να σου πω ενα μυστικο ? οταν θα μεγαλωνα..ονειρευομουν να παιξω το τζοκερ στο μπατμαν ..αλλα σε παρακαλω αυτο μη το δημοσιευσεις ..ας μεινει μεταξυ μας .. "

συνεντευξη του κυριου μασσιμου εκ ναπολης στην Italian post ..

λου

version 2

50 χρόνια σε 20τετραγωνικά με κατσαρόλες και πιρούνια καλά στοιχισμένα για ν'αποφύγουμε τ'ατυχήματα..Όρεξη και φαντασία χρειαζεται..
όρεξη να υπόμένεις τις κυρίες που ξεσπάνε τα προβληματα του κρεβατιού τους στις τρύπες του σουρωτηριού... και φαντασία για να μπορείς να ταξιδεύεις με τις ιστορίες των περαστικών...
Τόσος κόσμος.. τόσος διαφορετικός κόσμος που μπαίνει μέσα, όχι απαραίτητα για να ψωνίσει αλλά για να νιώσει την θαλπωρή του μικρού μαγαζιού.. Με αφορμή τα ποτήρια, κάνουν ένα τσιγάρο και αρχίζουν τις δικές τους ιστορίες αγάπης, χωρισμού, αναζήτηση δουλειάς, αναζήτηση χαμένης ζωής...όλοι κάνουν όνειρα, άλλοτε ελπίζουν άλλοτε απογοητέυονται. Δεν έχει σημασία αλήθεια αν στο τέλος πάνε στο ταμείο...αυτά που κερδίζεις είναι ανεκτίμητα...50 χρόνια δεν έκανα περιουσία, έγινα όμως πλουσιότερος.. 50 χρόνια έδινα και έπαιρνα.... εμπειρίες, μαθήματα ζωής.
Μέσα σε 20 τετραγωνικά γεμάτο απο κατσαρόλες και πιρούνια αυτό που έχει αξία είναι ο άνθρωπος.

lost cousin



version 3

-oh mon dieu! αναστέναξε η χύτρα ταχύτητος με σαφή αγανάκτιση.
Καθόταν ώρες τώρα στο ράφι πάνω από το κεφάλι του μπαρμπα-Θόδωρα, ακίνητη, αμίλητη, κι όμως τόσο λαμπερή κι αστραφτερή! Παραδίπλα, το ελαιόλαδο, έκλεισε το μάτι στην τρυπητή κουτάλα. Δεν ήταν κάποια παρεξήγηση, απλώς το προηγούμενο βράδυ, μετά την σχολαστική ματιά του μπαρμπα-Θόδωρου στο μαγαζί, και όταν όλα τα μαχαιρο-πηρουνο-κούταλο-ταπερ-κατσαρολικά βγήκαν να ξεμουδιάσουν, είχε πάλι κλείσει το μάτι πονηρά στη χύτρα ταχύτητος. Όπως όλοι μπορείτε να καταλάβετε, το νεύμα αυτό είχε ως φανερό αποτέλεσμα μία βραδιά αχλίνωτου σεξ και ατέλειωτων τσιτσιρισμάτων, μεταξύ τους...
-Και τί θέλεις να πεις με αυτό? ρώτησε βαριεστημένα η τρυπητή κουτάλα το ελαιόλαδο, εννοώντας σαφώς την αντίδραση του ελαιόλαδου στον αναστεναγμό της χύτρας ταχύτητος.
-Δεν τη βλέπεις? απάντησε εκείνο. -Αναπολεί τα χθεσινοβραδυνά μου τσιτσιρίσματα!
-Μμμμ απάντησε η τρυπητή κουτάλα ακόμη πιο βαριεστημένα, γνωρίζοντας πως το ελαιόλαδο τον τελευταίο καιρό, την είχε δει μεγάλος δον ζουάν, πως να σας το πω, είχε περιπτυχθεί με όλα τα τηγάνια και τις κατσαρόλες του μαγαζιού, και την επόμενη μέρα δεν σταματούσε να κοκορεύεται...
-oh mon dieu! αναφώνησε πάλι η χύτρα ταχύτητος. -Μα πότε επιτέλους θα καταλάβουν οι άντρες πως όσο κι αν σφυρίζουμε, όσο κι αν αχνίζουμε, δεν σημαίνει απαραιτήτως πως είμαστε σε οξεία οργασμίτιδα??? πφφφ άντρες...μόνο να τσιτσιρίζουν ξέρουν...

Μπλουμ! ο μπάρμπα-Θόδωρος έτρεξε να σώσει όσο ελαιόλαδο απέμεινε..."μα πώς στο καλό έπεσε ολόκληρο μπουκάλι από το ράφι?" σκέφτηκε φωναχτά, και βλαστήμησε που δεν το είχε απομακρύνει από εκεί....
Καλυψώ

ιστορια νο1 .. 25γεναρη ..

version 1

και να που φτασαμε ως εδω ..χωρις αποσκευες μα με ενα τοσο ωραιο φεγγαρι ..γεωγραφικο πλατος και μηκος : δυτικη μακεδονια .. εκεινο το μικρο,μαγευτικο νησακι του αγιου αχιλλειου .. παιδακια ξεριζωνουν τις καλαμιες εχοντας τεραστια χαρα για το νεο τους αποκτημα .. ενα κλικ ..λιγο ψηλα και λιγο ψηλοτερα.. κρυο που τρυπαει τα κοκκαλα .. και η ομορφια του τοπιου να σε ξεπερνα και να σε γονατιζει .. καθε φορα που ζω κατι αναλογο .. σκεφτομαι πως ειναι ακριβως το ιδιο συναισθημα με το να ακους sigur ros .. δε χωραει αυτο που ζεις στο μεσα σου ..εισαι σαν εκεινες τις ταλαιπωρες γαλοπουλες που φουσκωνουν και ξεφουσκωνουν .. το ιδιο ακριβως συναισθημα ειχα την κυριακη που μας περασε..250χμ..απο τ βορειοτερο ακρο στο νοτιοτερο .. μεταξυ αρκαδιας και μεσσηνιας .. διαχειριζομαστε τις σιωπες μας και τα χιλιομετρα πισω να κυλαν σα γαργαρο νερο ..μουσικες απο τους γιαπωνεζους mono και ιστοριες για χαρτινους κυκνους να τις συνοδευουν .. θυμαστε εκεινο το υπεροχο τραγουδι της Isobelle cambell ..swan dive ??με ενα υπεροχο μωβ χρωμα στο εξωφυλλο ..
lou



version 2

Πρώτα ήταν η λίμνη, τα ξένιαστα πρωινά με τον παππού και οι υπέροχες ιστορίες του. Ρίχναμε την πετονιά με την ανατολή και δεν μας ένοιαζε αν γυρίζαμε με το καλάθι αδειανό, είχαμε γεμίσει την καρδιά μας. Μετά ήρθαν οι εργολάβοι, με τους εκσκαφείς τους και τις μπολντόζες τους. Πήραν το νερό, σκοτώσανε τα ψάρια αδειάσανε τη λίμνη ..απόμεινε μόνο η ο Αι- Νικόλας το παλιό βαρκάκι του παππού και μερικά καλάμια που κι αυτά τα ξεριζώνουν λίγα λίγα κάτι παιδιά που πηγαίνουν εκεί με τον δικό τους παππού.
joker



version 3

Πολύ δυναμικά καδραρισμένη η βάρκα χωρίς όνομα, εκτός του υγρού στοιχείου πια αλλά εντός του ενός τρίτου του κάδρου, έκανε αισθητή την παρουσία της. Την είχε άραγε κάποιος τραβήξει εκεί από κάπου μακριά ή κάποια στιγμή εκείνο που από κάτω της ήταν νερό έγινε σταδιακά λάσπη, χώμα και έπειτα χορτάρι; Τα βατράχια από τις τριγύρω καλαμιές, όσα επέζησαν τουλάχιστον, είχαν προ πολλού μεταναστεύσει. Μόνο τα βουνά έμεναν ριζωμένα στο φόντο σχεδόν μονίμως πασπαλισμένα με χιόνι. Και δυο τρία ταξιδιάρικα σύννεφα κοντοστεκόντουσαν καμιά φορά για να χρωματίζουν τον καταγάλανο ουρανό στις φωτογραφίες περαστικών ταξιδευτών που αναγνωρίζοντας την μοναξιά της βάρκας χωρίς όνομα θέλανε να την τοποθετήσουν στο δυναμικό ένα τρίτο του κάδρου τους και να την πάρουνε μαζί τους.
temporary alien



version 4
Πλωτός- πρώτος έρωτας, με τα νερά και τα σύννεφα παντρεμένα.Περπατόυσαμε στον ουρανό ανάποδα σωστά κι αγαπηθήκαμε.Τώρα με τα μάτια μου φτιάχνω νερό,να ξαναρίξω τη βαρκούλα κοντα στο αγαπημένο της σύννεφο.Αλλά τα σύννεφα ξαναγυρνάνε ;




version 5

μμμ...θυμάμαι τον Μενελίκ...σπινθηροβόλα μάτια, και γεμάτος νάζια να έρχεται κάθε μέρα, εκεί στην άκρη του ποταμού. Εκεί που μαζευόμασταν να κάνουμε τάχα πως ψαρεύουμε, να κυνηγάμε λιβελούλες, κι εκείνος πάντα από πίσω μου να τρέχει σαν τρελός, σαν να μπορούσε να μας συναγωνιστεί...Κι εκείνη η βάρκα, κρυσφήγετο θαρρώ της νιότης μας κρυφό...είχαμε κλέψει κι ένα σεντόνι από τη γιαγιά να φιάξουμε πανί, μα ο Μενελίκ πάνω στο παιχνίδι το έσκισε...του κράτησα μούτρα για μέρες...α όλα κι όλα! να μας ακολουθεί ναι, αλλά όχι κι έτσι!Μνήμες θολές του παρελθόντος...εκείνη η φωτογραφία με τη βαρκούλα, και...σαν να ακούω τις παιδικές μας φωνές ακόμη...κι ο Μενελίκ πουθενά..."ο πιο αλανιάρης γάτος του χωριού!" θυμάμαι μου είχε πει ο φούρναρης, και μου έδωσε ένα τεράααστιο λουκούμι, λες και μπορούσα να ξεχάσω...
Καλυψώ

intro

ξεκιναμε ???
το concept παει καπως ετσι .. τους κωδικους για το blog τους εχετε ολοι οσοι ειστε εκλεκτοι και .. προσκεκλημενοι !! θα ανεβαζουμε φωτογραφιες που εχουμε τραβηξει εμεις οι ιδιοι .. και οποιος εχει ορεξη - εμπνευση - ελλειψη κατι καλυτερου να κανει ..
ας περασει να γραψει μια ιστοριουλα με αρχη τη φωτο αυτή..

μετα το τηλ.της ευγ. .. καποιες πληροφοριες διαχειριστικες ..
αν θελουμε να προσθεσουμε κειμενο .. απλα παταμε στο "πανοπτης " και μετα "επεξεργασια αναρτησεων " .. και γραφουμε το κειμενακι μας ! αν παλι θελουμε να προσθεσουμε φωτο .. πηγαινουμε στην επεξεργασια ανρτησεων ..βρισκουμε ενα μικρο εικονιδιο διπλα στο abc ..και τραβαμε τις φωτο απο εκει που τις αποθηκευσαμε ...κανοντας ενα απλο browse .. αυτα τα ολιγα !

Interactive γραφη και ..ο θεος βοηθος !

αντε .. καλη παρεα να κανουμε !!

i wanna be fileas fog .. what about you ?

υγ .. SOOOS ... Αφηνετε ενα ονομα η ενα Nickname γιατι θα χαθουμε μετα απο λιγο αν αρχιζουμε να γραφουμε πολλοι !